Je bent hier, mijn liefste

Workshops met bewoners uit gemeente Aa en Hunze: zang/adem en beweging/dans o.l.v. dirigent Hans Kaldeway en theatermaker Betsy Torenbos

• repetities in april  2026 bij Impuls in Gieten
• repetities in mei 2026  in het kerkje, in Eext De Noorderlingen Groningen, Orlando Groningen, Impuls Gieten, De Hullen 1a in Annen.

Repetities bewoners Aa en Hunze
Tussen 1 juni en 16 juni - 7 korte repetities (dagdeel) op locatie met de acteurs en musici, met dramaturg Jo Willems en danser/theatermaker Betsy Torenbos.

Voorstellingen 

• 5 mei Bevrijdingsdag Assen (deel van de voorstelling - 3 x in de middag - start 13:15)

• woensdag 17 juni - generale - 15:00 (besloten)
• donderdag 18 juni - 19:30 - try-out (zaal open om 19:00)
  
• vrijdag 19 juni  -19:30 try-out  (zaal open om 19:00)
  
• zaterdag 20 juni - 19:30  - première (zaal open om 19:00)
  
• zondag 21 juni - 15:00 (zaal open om 14:30)

• donderdag 25 juni - 19:30 (zaal open om 19:00)
• vrijdag 26 juni - 19:30 (zaal open om 19:00)
  
• zaterdag 27 juni - 19:30 (zaal open om 19:00)
• zondag 28 juni - 15:00 (zaal open om 14:30)

Locatie: De Hullen 1a, Annen

Regisseur/danser Betsy Torenbos maakt Je bent hier, mijn liefste  in nauwe samenwerking met Impuls en dramaturg Jo Willems. Acteur Joop Wittermans (79) speelt samen met actrice/zangeres Sanne Bouma (24), samen met inwoners uit de gemeente Aa en Hunze, samen met  slagwerker Jacopo Pisapia en pianist Pjotr Jacobs en samen met een lokaal fluisterkoor. Met bewoners uit gemeente Aa en Hunze: Saskia (koor, poëzie), Ineke (koor, bewegen), Mary & Geert (koor, spel), Truus (koor, videobericht), Ingrid (koor, bewegen, rituelen), Lei Lei (koor, dans, rituelen),Bé (koor en spel), Jaap (koor en spel), Tiny (koor), Gonne (koor en spel), Tiny (koor), Jon (koor en spel), Eric (fotografie).

Componist Bob Zimmerman: composities fluisterkoor, sonnet, 'miniature' voor xylofoon/gitaar/piano
Schrijver Lars Koning: nieuwe tekst voor de acteurs
Dirigent Hans Kaldeway: fluisterkoor
Elise van der Laan: repetitor fluisterkoor
Tamara Boor: pr en marketing 
Fotograaf: Sake Elzinga 
Sarah Pelupessy: spoken word en social media 
Vertaling van Shakespeare sonnet: Bas Belleman
Betsy Torenbos: portretten deelnemers
Techniek: MY Facilities 

Veel dank aan: Impuls, Zorggroep Drenthe, Podium Platteland, Gemeente Aa en Hunze, VSB Fonds, Sluyterman van Loo, Fonds Cultuur Participatie, Cultuur Fonds, Zorggroep Drenthe, De Noorderlingen (Lotte Lohrengel en Jente Rikken) en de familie Houwing.

Verhaallijn

Anna (17) vraagt zich af hoe ze moet leven. Niet later, maar nu al. Alsof die vraag niet kan wachten. Ze trekt zich terug op haar lievelingsplek in de schuur van haar ouders — een plek waar de tijd zachter lijkt te bewegen. Daar ontmoet ze een bezoeker van ver (86).
Nog maar net waren ze vreemden voor elkaar, en toch ontstaat er al snel een bijzonder gesprek.
Wat begint als een ontmoeting, groeit uit tot iets intiems en tijdloos. Geen grote antwoorden, maar kleine, noodzakelijke rituelen: thee zetten, iets repareren, samen stil zijn. Er wordt gelachen. Er wordt gedeeld.
Anna zoekt naar richting, naar houvast in een wereld die zwaar voelt — vol nepnieuws, gif en jonge oorlogsdoden. De bezoeker Han biedt haar geen afgeronde wijsheid, geen kant-en-klare waarheid. Wat hij haar laat zien, is iets anders: dat het leven geen rechte lijn is, maar een verzameling van momenten. Dat onzekerheid niet verdwijnt, maar draaglijk wordt. Dat verlies en vreugde naast elkaar kunnen bestaan.
En Anna herinnert hem aan iets wat hij bijna vergeten was: intensiteit. De weigering om cynisch te worden. De kracht van blijven voelen. Samen ontdekken ze dat betekenis niet schuilt in grote antwoorden, maar ontstaat in contact. Tussen generaties. Tussen vreemden. Tussen twee mensen die even eerlijk durven zijn.
En ergens, ondanks alles, blijkt er nog ruimte te zijn. Om te zingen. Om te dansen.
Al is het maar heel even. Misschien gaat het niet om de vraag óf er nog gezongen en gedanst kan worden, maar om wanneer en waarom het toch gebeurt. In kleine, stille momenten — een wiegen op een oud lied, een blijvende lach, een gedeeld gevoel — ontstaat betekenis. Niet alles wordt opgelost, maar even klopt het. En misschien is dat genoeg.

Omlijst met een uniek lokaal fluisterkoor en live muziek reizen we mee met deze unieke acteurs.

Een intieme ontmoeting met het publiek, video-installatie/docu-theater & muziektheater ineen!

Shakespeare sonnet

Sonnet 66 – 
Nederlandse vertaling Bas Belleman

Kermend en uitgeput huil ik om zachtjes te sterven
Want zie daar: waardigheid blijkt een bedelaar
En gapend Gat mag tutten, poederen, verven,
En blind geloof wordt droeve martelaar
En glans van eer valt schandelijk verkeerd
En meisjesonschuld wordt als hoer misbruikt
En ware schoonheid valselijk onteerd
En kracht raakt door een slappe hand gefnuikt
En kunst bijt op zijn tong om het gezag
En zotheid zegt als Dokter hoe het gaat
En simpele Waarheid heet te simpel gedacht
En goed is nu de slaaf van Kaptein Kwaad.

Kermend en uitgeput ging ik liever heen,
Maar als ik sterf laat ik mijn lief alleen.

Engels origineel

 Tired with all these, for restful death I cry,
As to behold desert a beggar born,
And needy Nothing trimmed in jollity,
And purest faith unhappily forsworn,
And gilded honour shamefully misplaced,
And maiden virtue rudely strumpeted,
And right perfection wrongfully disgraced,
And strength by limping sway disabled,
And art made tongue-tied by authority,
And Folly (Doctor-like) controlling skill,
And simple-Truth miscalled Simplicity,
And captive-good attending Captain ill.

Tired with all these, from these would I be gone,
Save that to die, I leave my love alone.

Wij willen samen optrekken in één van de uitdagingen van deze tijd: het toenemen van vergrijzing en het langer thuis wonen van ouderen in de dorpen van Aa en Hunze. In het verweven van sociaal domein en kunst & cultuur ontstaat een ruimte waar inwoners nieuwe omgangswijzen ontdekken. Deze ruimte waar plezier en emotie centraal staan biedt de mogelijkheid voor inwoners om tot nieuwe sociale afspraken te komen. We werken in de volgende domeinen: sociaal domein, kunst & cultuur, gezondheid en duurzaamheid.

De twee concepten wederkerigheid en sociale veerkracht nemen we als elementen voor het verrijken van het project. Bij wederkerigheid gaat het om het laten bloeien van een samenleving en gemeenschap. Belangrijke voorwaarden hierbij zijn kleinschaligheid, directe lijnen en het verminderen van bureaucratie in het sociale stelsel. Op individueel niveau gaat het om wederzijdse aanspreekbaarheid en respect. Om het explicieter te ontleden, het gaat om het verminderen van vraagverlegenheid (hulp durven vragen), van handelingsverlegenheid (hulp durven aanbieden) en van acceptatieschroom (hulp durven aannemen) (Linders, 2010).”
(Bron: Kees Penninx, 2013).

Bij sociale veerkracht gaat het niet om een individu, maar om veerkracht als collectief vermogen. Een collectief dat reageert op levensgebeurtenissen van ouderen en jongeren in het dorp. Het draait om het vermogen van de praktijk om het potentieel voor betekenisvolle activiteiten en verbindingen te zien en te herkennen. Het gaat er ook om dat ouderen en jongeren verschillende rollen kunnen invullen. Niemand is alleen jongere, vrijwilliger, mantelzorger  of een kwetsbare oudere die hulp ontvangt. (Bron en inspiratie: Laurine Blonk, 2021)

Het betrekken van jongeren bij de oudste generaties is hierbij van groot belang en noodzakelijk.
(Stichting Be-wonder, 2025)